Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi - Beni beklemediğini bilerek sana geliyorum

**aSi MeLeq** · 22-12-2006, 02:28

Ah bitmeyen sabahın sıcak yarası!

Seni okyanuslar ötesine

Ne kadar da atmak isterdim

Bir seninle tatmadan bu kahreden ayrılığı

Yokluğun halen kanlı bir mızrap gibi dururken

İçimde bir yerlerde

Sen hasretleri taşıma acısına sürükleyip durdun beni

Alışmak ne mümkün yokluğuna yokluklara

Ve dayanmak kanlı mızraklara

Gök kubbeye hıçkırıklarımı yolluyorum her akşamın

Sabaha duran karanlıklarında

Yetim sevdalar ağlar oldu sen gideli

Ozanlar tele dokunmayı unuttu

Mızrap ilk defa üşeniyordu bamteline dokunmaya

Kalemler yazma grevine çoktan çıkmışlar

İlham kapıları çoktan kapandı yüzüme

Gözyaşlarının o masum ilikliği yalamaz oldu yanakları

Gönlümün göğsüne taktiğin yıldızlar çok sönük yokluğunda

Göz kırpmıyorlar artık bana.

Ve inan bir ah koparsam yüreğimin derinliklerinden

Fırlatsam onu göklere hepsini söndürecek.

Yolunu kaybetmiş bir kayık misali

Yokluğunun gurbet denizlerini.

Bilemezsin sana ne kadar bu muhtaç

Kararan bu bahtıma

Bembeyaz bir fırça çekmeyecek misin

Sen ey efsunlu rüyalarımın utanmaz güzeli

Rüyalarıma gelmiyorsan kokunu gönder,

Hasretini yolla rüzgarlarla

Gözyaşlarını gönder bulutlarla

Hıçkırıklarını ulaştır yağmurlarla

Ulaştır ki ızdırabıma es ağlasın bu çorak gözler

Canlansın bu çorak yüzler

Ya da bir hasret türküsü uçur ta uzaklardan bu fani garibe

Su batan güneşe yemin olsun ki işiteceğim

Yeter ki bana bunu çok görme ceylan gözlü yar

Kimsenin bulamadığı bu gurbet çölünde dolaşıp duruyorum

Gönlüme bu koru atıp gittiğinden beri

Yitirilmiş cennet yolundayım

Sana geliyorum ama sensiz bir benle

22-12-2006, 02:28	#5 (permalink)
aSi MeLeq Kendini aşan 2de1'ci Bildiğin Meleq İşte :) Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 21 Mesajlar: 8.501 Rep gücü: 32	Ah bitmeyen sabahın sıcak yarası! Seni okyanuslar ötesine Ne kadar da atmak isterdim Bir seninle tatmadan bu kahreden ayrılığı Yokluğun halen kanlı bir mızrap gibi dururken İçimde bir yerlerde Sen hasretleri taşıma acısına sürükleyip durdun beni Alışmak ne mümkün yokluğuna yokluklara Ve dayanmak kanlı mızraklara Gök kubbeye hıçkırıklarımı yolluyorum her akşamın Sabaha duran karanlıklarında Yetim sevdalar ağlar oldu sen gideli Ozanlar tele dokunmayı unuttu Mızrap ilk defa üşeniyordu bamteline dokunmaya Kalemler yazma grevine çoktan çıkmışlar İlham kapıları çoktan kapandı yüzüme Gözyaşlarının o masum ilikliği yalamaz oldu yanakları Gönlümün göğsüne taktiğin yıldızlar çok sönük yokluğunda Göz kırpmıyorlar artık bana. Ve inan bir ah koparsam yüreğimin derinliklerinden Fırlatsam onu göklere hepsini söndürecek. Yolunu kaybetmiş bir kayık misali Yokluğunun gurbet denizlerini. Bilemezsin sana ne kadar bu muhtaç Kararan bu bahtıma Bembeyaz bir fırça çekmeyecek misin Sen ey efsunlu rüyalarımın utanmaz güzeli Rüyalarıma gelmiyorsan kokunu gönder, Hasretini yolla rüzgarlarla Gözyaşlarını gönder bulutlarla Hıçkırıklarını ulaştır yağmurlarla Ulaştır ki ızdırabıma es ağlasın bu çorak gözler Canlansın bu çorak yüzler Ya da bir hasret türküsü uçur ta uzaklardan bu fani garibe Su batan güneşe yemin olsun ki işiteceğim Yeter ki bana bunu çok görme ceylan gözlü yar Kimsenin bulamadığı bu gurbet çölünde dolaşıp duruyorum Gönlüme bu koru atıp gittiğinden beri Yitirilmiş cennet yolundayım Sana geliyorum ama sensiz bir benle