| Gülümsedi....isteyerek yapmadı bunu belki ama....!!!Bir bakış yeterdi anlatmaya içindekileri!!Tek bir bakış yeterliydi....gerek yoktu konuşmaya..! Nasıl bir bakışla başladıysa, öyle bir bakışla da bitmişti!! “Son bu mu yani?Bu şekilde mi bitti?” dedi içinden...cevap yok!!
Aynalar onu izliyordu şimdi...o...izlendiğinden habersiz,öylece oturuyordu!! “Yanlız mıyım şimdi?” diye söyledi kısık bir sesle...sanki yanlızlığın bunu onaylamasını istercesine...! Yanlızlık,haykırdı...esti,döndü odanın içerisinde “hayır,yanlız değilsin.Ben burdayım!!” dercesine ama....o,ya bunu duymak istemedi,ya da umursamadı!!
“Kapılar açık kalırmış gidenin arkasından” dedi...kapatabilecek güç bile bulamıyordu ki kendisinde!! Öylece kalakalmıştı oturduğu yatağın üzerinde...aynalar hala onu izliyordu, moral vermek istercesine!! O....aynalara bakmıyordu bile!!
“Yanlız mıyım cevap ver?!!”diye bağırdı,göz pınarlarında birikmiş yaşlar düşemeye hazırlanırken yere...! Yanlız olduğunu düşünmesine ramen sanırım hala bir destek arıyordı kendisine...! Yanlızlık döndü durdu etrafında...”ben burdayım” diye ama o, sarılıp ağlayabileceği birilerini arıyordu sanırım ve yanlızlık....ona sarılamazdı!!
O anda göz göze geldi aynalarla...”siz neden ağlıyorsunuz?” dedi konuşmakta zorlanan sesiyle!! Cevap yok...! “Sanırım yanlızım...” dedi ve duraksadıktan sonra biraz “sonunda...!” kelimesini ekledi cümlesine...! Bu kelimeyi yakıştırabilmiş miydi o cümlenin sonuna?!! Ayrıca bu sıfatı nasıl bu kadar acımasızca da koymuştu yanınıda varken yanlızlık ve aynalar!!
İnsanlar yanlızlığın yanlarında olduğunu bile bile....nasıl hala yanlız olduklarını söyleyebilirlerdi ki?!!
Yalnızlık,sarıldı ona....ama o,ya bundan rahatsız oldu...ya da farketmeden ittirdi eliyle!! Yanlızlık şaşırdı...”belki gitmem gerekiyordur” diye düşündü...ama... o kapıyı hışımla açan adam çıkarken dışarıya,o yanlız kalmasın diye girmemiş miydi içeri?! Şimdi kendisi de çıksa dışarı...kim kalırdı geriye?!!
Bunların üzerine yanlızlık...var gücüyle tekrar bağırdı...”BEN BURDAYIM!!” O...biraz duraksadıktan sonra....”nerdesin?!” dedi....sonra da aynalara baktı onay almak istercesine!! Fark etti...gülünç durumdaydı...ciddiye almadı ve kendi kendine konuştuğunu düşündü bir süre sonra!!
“Gitmeliyim”dedi....”çıkıp dışarı biraz hava almalıyım”...! Boğazdan,denizi izlemek belki rahatlatırdı onu biraz!! Yavaşça,tutunarak yatağa ayağa kalktı....aynalarla göz göze geldi tekrar!! Ama bu sefer o çekmedi gözlerini önce...aynalar çekti!! Şaşırdı o....sadece şaşırmakla yetindi!! “Sanırım yanlız değildim” demek isterdi ama...olan bütün herşeyi üzüntünün getirdiğini düşünüyordu!!
Koşar adımlarla çıktı kapıdan...ama açık bırakmadı kapıyı!! Yanlızlık...üzgün,masum... bakakaldı sadece!! “Gidenin arkasından bakılıyor sadece” dedi kendi kendine!! “Bakılabiliyor..!”
“Şimdi ben de yaznlız mıyım yani?Yanlızlık bu mu?” diyebildi sadece...gözyaşları süzülmeye hazırlanırken yere!! Aynalara baktı....gözgöze geldi aynalarla destek almak istercesine!! Onu izliyordu aynalar...!O sustu...belki de onun yanlızlığı da kendi etrafında dönüyordu da...o farketmiyordu...!
“Yanındayım!”....bir ses duydu...! İnandı...ama cevap vermedi!! Sadece eliyle ittirmedi sarılmak istediği anda!!
Yanlızlık, sarıldı diyer yanlızlıklara....ve ağladı bütün gece...
işte bu benim ama şimdi görüyorumki seninde süregelen gerçekliğinmiş .... |