Manasız ağlamak istiyorum..
Hüzün kıyılarına vuran adımı seni bilince unuttum..
Harflerim kör,kelimelerim ebe..
Umuduma yaktığım bugünümün
savrulmuş külleri saklı hikayelerimde..
Bir çift yüreğin ufkuna çakılı yarın için beklenendir üç elma..
Heybesinde sabır olan varmı?
Karanlığın gölgesine düşen bir meçhulum..
Kaçıncı gezgin düşüne yakıyorum ağıtımı
bilmiyorum
ama
her nefes alıp verişimde seni seviyorum kazıyorum
yüreğime..
Gözyaşlarım ellerimde yine yollarda gözlerim..
Gitmekse nasibim ya Allah derim..
Manasız ağlamak istiyorum..
Heybesinde sabır olan varmı?
Yüreğimin ağrısı yaşımı sızlatıyor..
Hayalime astığım umuduma körüm..
Mutluluğumun kapısı kırık..
Dualı yüreklere bu seferim..
Belkide kendime yeminliyim..
Sabrımın şahidi bahçemize izinli giren ceviz ağacının sol yarısı.
Sessiz sedasız dünyama girip
sukunetiyle öğütler veren en sevdiğim ceviz ağacı..
Ama sadece sol yarısı..
"Bahçenize düşen cevizleri yiyebilirsin ama o kadar"
diyen komşu teyzenin sözleri hep kulağımda çınlıyor.
Elimi uzatıpta alamadığım ama bakıp durduğum cevizler.
Eğerki düşerseniz bizim bahçeye o zaman
bizim cevizlersiniz.
Çocukluğumda anneannemin dere kenarında olan
ceviz ağaçlarından düşenleri toplamak için
teyzemlerle yarış ederdik.
En çok cevizi kim toplarsa akşama cevizleri soyulmuş yiyecek.
Az toplayan cevizleri yeşil kabuğundan temizleyecek.
Ne çok gülüşürdük yağmur çiselerinde.
Derenin sesimize eşlik eden soğuk lakırdıları..
Ve ısınmak için anlattığımız korkulu hikayeler.
Neler neler..
Gecenin siyahına bürünen yağmurun kokusu
sabaha nişanlanırken beyaza göz kırpan umudun adı için
yeni güne Merhaba..
En sevdiğim sabah;
yağmur tadında başlayan süprizler..
Yaşasın yağmur ertesi bütün cevizler bizim bahçede.
Uzun bekleyişin ardından zafer şarkısı;
sabır acıdır ama meyvası tatlıdır..
Benim heybemdeki sabır hikayesi..
Heybenizde her zaman bir sabır hikayesi olsun..
Artık ağlamak istemiyorum..
Gözyaşlarımı sabır bohçasında sarmalayıp umut yoluna sakladım..
Konu sweet_ tarafından (19-12-2006 Saat 00:39 ) değiştirilmiştir.
|