Öğrendim özlemler içinde yaşamayı,
Öğrendim yokluğunun acısını.
Ne kentin bordo-mavi sokaklarında unuttum seni,
Ne de eğitimin yokuşunda.
Kırmızıda sıra beklerkende aklımda sen vardın,
Hesap makinesinin arkasına kopya yazarkende,
Çalışmayam devreyi Sait'e kakalarken de...
Seni benden ne Akçaabat şöförlerinin argoları aldı,
Ne bozuk para,telefon kartı biriktirmenin zevki,
Ne de yurttaki çömez şakaları...

......................................

Sensizliğe alıştım
Ama;ne Sait Kındıkoğlu'na
Ne Bayram vakumlu yoğurtlarına,
Ne ''Sandalye boş mu'' sorusuna,
Ne de gece ikide ötmeye başlayan horoza alışamadım bir tanem

........................................

Kendimle başbaşa kaldığımda
Hesap sordum sessiz gecelere
Yavuz Bingöl'le cevap verdiler
Biliyordum ki senin o anda ''Sen Gelmez Oldun'' u söylediğini

.........................................

Seni sevme severken
Tattım milka beyazını
Öğrendim bleybit seslerinin güzelliğini
Öğrendim sigara patlatmanın zevkini
Nefret ettim otlakçılardan
Sabahları mesaj sesiyle uyanmanın zevkini
Bankamatikteki para sesinin verdiği heyecanı
Ben burada tattım.
Yemekhanenin ayrık çatallarında kaybettiğimde seni
Sıranın üzerine yazarken buldum.

............................................

Süzeksiz çaylarda,
Bembeyaz sayfalarda,
Nikotinli gecelerde,
Geceyi aydınlatan ayda
Yağmursuz bulutlarda aradım seni.
Seni Sevme severken yaşadım özlemini...

.............................................