|
Öyle bir karanlık ki bu; yaktığım hiçbir ışık, önümü görmemi bile sağlayamıyor ne yazık!
Zifiri karanlık….
Sürekli düşüyor ve her düşüşümde de, bir daha eskisi gibi hareket etmeme izin vermiyor aldığım yaralar.
Çaresi ne bilmiyorum…?
Sevmek, sadece beklemek
Beklemek, bir umut
Umut, yaşamak
Yaşamak, acı çekmek
Acı çekmek, zulüm ve ölüm…
Yani hiçbir yol çare değil…
Kavuşmak bir hayal…..
Hayaller, insanı bir uçurum kıyısına götürür kimi zaman..
Her ne kadar yükseklik korkun olsa da oraya mutlaka gidersin.
Ve sen düşmemek için elinden geleni yaparsın. Ama o kadar
esnektir ki hayaller, sağlam bir temel oluşturamazsın hiçbir zaman…..
Etüdü iyi yapılmış bir zemin bile ayağını kaydırır ve sen kendini birden bire bir zelzelenin ortasında bulursun çaresizce…..
Çok tehlikeli bir depremdir bu, şiddeti az olsa da, yerle bir eder yıkımın sonucu…….. |