@izci@

Kaynaklar

1. Ebu Bekir Cabir el-Cezâirî, Eyseru't-Tefâsîr, Baskı yeri yok 1407
2. İbn Kesir, el-Bidâye ve'n-Nihâye, Beyrut, 1394
3. Ahmed Abdurrahman el-Bennâ, Bulûğu'l-Emânî min Esrari'l-Fethi'r-Rabbânî, Kahire tarihsiz
4. Hafız Zehebî, Tarihu'l-İslâm, Tahkik: Dr. Ömer Abdu's-Selâm Tedmurî, Beyrut, 1407
5. Tarihu Halifet ibn-i Hayyât, Tahkik: Dr. Ekrem Ziya el-Umerî, Riyad, 1405
6. İbn Cerir et-Taberî, Tarihu'l-Ümem ve'l-Mulûk, Tahkik: Prof. Ebu'l-Fadl İbrahim, Beyrut tarihsiz.
7. Ebu Abdullah el-Kurtubî, el-Câmi’ li Ahkâmi'l-Kur'ân, Beyrut 1965
8. Ebu'l-Kasım Carullah ez-Zemahşerî, el-Keşşâf, Beyrut tarihsiz
9. İbn Hazm, Cevâmiu's-Sîre, Tahkik: Dr. İhsan Abbas, Dr. Nasiru'd-Din el-Esed, Pakistan, 1401
10. İbn Kayyim el-Cevziyye, Zâdu'l-Meâd fi Hedyi Hayri'l-İbâd, Beyrut-Kuveyt, 1407
11. Hafız Zehebî, Sîyeru A’lâmi'n-Nubelâ, Beyrut, 1402
12. İmam İbn Hibban el-Bustî, es-Sîretu'n-Nebeviyye ve Ahbâru'l-Hulefa, Beyrut, 1407
13. İbn Hişam, es-Sîretu'n-Nebeviyye, Takdim ve notlar: Taha Abdu'r-Rauf Sad, Mektebetu'l-Külliyât el-Ezheriyye, Tarihsiz.
14. Dr. Ekrem Ziya el-Umerî, es-Sîretu'n-Nebeviyye es-Sahiha, Medine, 1412
15. Nevevî, Şerhu Muslim, Beyrut, 1401
16. İmam el-Cevherî, es-Sıhah Tâcu'l-Luğa ve Sıhâhu'l-Arabiyye, Tahkik: eş-Şeyh Ahmed Abdu'l-Ğafur Attar, Beyrut 1399
17. İmam Buhârî, Sahihu'l-Buhârî -Fethu'l-Bari ile birlikte- Riyad, Riâsatu İdârati'l-Buhûs el-İlmiyye..., tarihsiz
18. Muhammed Nasıru'd-Din el-Albânî, Sahihu Sünen-i Ebi Davud, Riyad, 1409
19. Muhammed Nasıru'd-Din el-Albânî, Sahihu Sünen-i İbn Mace, Riyad 1986
20. Muhammed Nasıru'd-Din el-Albânî, Sahihu Süneni'n-Nesai, Riyad 1409
21. İmam Muslim b. el-Haccac el-Kuşeyrî, Sahihu Muslim, Tahkik: Muhammed Fuad Abdu'l-Baki, Riyad, Riasetu İdarati'l-Buhus..., 1400
22. İbn Sa’d, et-Tabakatu'l-Kübrâ, Beyrut, 1388
23. Bedru'd-Din el-Aynî, Umdetu'l-Kârî Şerhu Sahih’il-Buhârî, Beyrut, Tarihsiz
24. İbnu'l-Cevzî, Garibu'l-Hadîs, Tahkik: Dr. Abdu'l-Muti Emin Kalâcî, Beyrut 1405
25. Hafız İbn Hacer, Fethu'l-Bârî, Riyad, Riâsetu İdârâti'l-Buhûs..., Tarihsiz
26. Ahmed Abdurrahman el-Bennâ, el-Fethu'r-Rabbani li Tertibi Müsnedi'l-İmam Ahmed b. Hanbel, Kahire Tarihsiz
27. Ebu'l-Kasım Abdurrahman b. Abdillah b. Abdi'l-Hakem, Futuhu Mısr ve Ahbaruhâ, Takdim ve tahkik: Prof. Muhammed Subeyh, Kahire Tarihsiz
28. İbnu'l-Esîr, el-Kâmil fi't-Tarih, Beyrut Tarihsiz
29. İbn Manzûr el-İfrıkî, Lisanu'l-Arab el-Muhit, Hazırlayan ve tertipleyen: Yusuf Hayyat, Beyrut Tarihsiz
30. Nuru'd-Din el-Heysemî, Mecmau'z-Zevâid ve Membau'l-Fevâid, Beyrut, 1402
31. Muhammed Nesib er-Rıfaî'nin ihtisar ve taliki ile Muhtasaru Tefsir-i İbn Kesir, Riyad, 1408
32. Ebu Abdillah el-Hâkim, el-Müstedrek ale's-Sahihayn, Beyrut Tarihsiz
33. Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, Tahkik: Şeyh Ahmed b. Muhammed Şakir, Mısır Tarihsiz
34. Ebu Ya'lâ el-Mavsılî, Müsned, Tahkik ve tahric: Prof. Huseyn Selim Esed, Dımaşk 1404
35. Yakut el-Hamevî, Mucemu'l-Buldan, Tahkik: Prof. Ferid Abdulaziz el-Cundi, Beyrut 1410
36. Ahmed Abdurrahman el-Bennâ, Minhatu'l-Ma'bud fi Tertib-i Müsnedi't-Tayalisi Ebi Davud, Beyrut 1400
37. İmam Malik, Muvatta, Tahkik: Muhammed Fuad Abdulbaki, Mısır 1370
38. İbnu'l-Esir, en-Nihâye fi Garibi'l-Hadisi ve'l-Eser, Tahkik: Prof. Tahir Ahmed el-Zavi, Prof. Mahmud Muhammed et-Tanaci, el-Mektebetu'l-İslamiyye, Tarihsiz
Buhârî, Hadis no: 6632, XI, 523.
Umdetu’l-Kârî, XXIII, 169
Umdetu’l-Kârî, XXIII, 169
Umdetu’l-Kârî, 1, 143
Buhârî, Hadis no: 14, I, 58
Fethu'l-Bârî, I, 59
Muslim, Hadis no: 69, I, 67; hadisi aynı şekilde Hafız Ebu Ya'lâ, Müsned'inde de rivayet etmiş bulunmaktadır. (Bk. Hadis no: 3895, VII,
er-Rafiî, Muhtasaru Tefsir-i İbn Kesîr, II, 324.
Kurtubî, VIII, 95-96
Keşşâf, II, 181
Kurtubî, VIII, 95. Ayrıca bk. el-Cezairî, Eyseru't-Tefâsîr, II, 177
Buhârî, Hadis no: 16, I, 60; Muslim, Hadis no: 43, I, 66, lafız Buhârî'ye ait.
Bk. Nevevî şerhi, II, 13; Fethu'l-Bârî, I, 61
Muslim, Hadis no: 2639, IV, 2032-2033. Buna yakın bir hadisi de İmam Buhârî rivayet etmiş bulunmaktadır. Bk. Hadis no: 6167, X, 553
Buhârî, Hadis no: 6169, X, 557; Muslim, Hadis no: 2640, IV, 2034, lafız Buhârî'ye ait
Bk. Umdetu'l-Kârî, XXII, 197
Nevevî şerhi, II, 16.
Fethu’l-Bârî, I, 59.
Umdetu’l-Kârî, I, 144.
Buhârî, Hadis no: 3905, VII, 231
Fethu'l-Bârî, VII, 235; Ayrıca bk. İbn Hişam, es-Siyretu'n-Nebeviyye, II, 93
Buhârî, Hadis no: 3906, VII, 239
et-Tabakatu'l-Kübra, I, 233
el-Müstedrek, III, 11
Buhârî, Hadis no: 3911, VII, 250
Bk. el-Fethu'r-Rabbânî li Tertibi Müsnedi'l-İmam Ahmed b. Hanbel, Hadis no: 155, XX, 291, Hadisi İmam Buhârî'de et-Tarihu's-Sağir'de rivayet etmiştir. (Bk. Fethu'l-Bârî, VII, 250) Şeyh Ahmed el-Benna, İmam Ahmed'in naklettiği rivayetin senedinin sahih olduğunu belirtmektedir. (Bk. Bulûğu'l-Emânî, XX, 292)
Müsned, Hadis no: 3, I, 155; Şeyh Ahmed Muhammed Şakir senedinin sahih olduğunu belirtmektedir. (Bk. Müsned, I, 154'teki not)
Hadisi İmam Ahmed rivayet etmiştir. Bk. el-Fethu'r-Rabbânî, Hadis no: 152, XX, 290
Bk. Buhârî, Hadis no: 3925, VII, 260
Yani kimse kendisini savunmuyordu bile. (Nevevi şerhi, XII, 127)
Öldürülmekle Kureyş'in kökü kazındı ve onlar yok edildiler, demek istiyor. Burada “onların yeşilleri”nden kasıt, cemaatleridir. (Bk. Aynı yer)
Muslim, Hadis no: 1780, III, 1405
Bk. Nevevî şerhi, XII, 128-129.
Mecmâu'z-Zevâid, VII, 7. Hadis hakkında Hafız Heysemî şunları söylemektedir: "Taberânî, el-Mu’cemu's-Sağîr ile el-Mu’cemu'l-Evsat'ta rivayet etmiş olup ravileri Abdullah b. İmran el-Âbidî dışında Sahih'in ravileridirler. O da sika birisidir."
Hadisi aynı şekilde İbn Merdûye, Ebu Nuaym, el-Hilye'de ve Dıya el-Makdisî, Sıfatu'l-Cenne'de rivayet etmişlerdir. el-Makdısî: "Senedinde bir beis görmüyorum" demiştir. (Bk. Zâdu'l-Mesir, II, 126'daki dipnot)
Muslim, Hadis no: 489, I, 353
Ebu Said Radıyallahu anh'ın rivayetinde: Ey Allah'ın Rasûlü sana ne şekilde cevap verelim!? Gerçek şu ki lütuf ve minnet Allah'ın ve Rasûlünündür, dediler. (Fethu'l-Bârî, VIII, 50)
İmam Ahmed'in zikrettiği Enes Radıyallahu anh'ın rivayetinde şöyle denilmektedir: "Bize korkulu geldin. Biz sana güvenlik sağladık. Kovulmuş geldin, seni barındırdık. Yardımsız geldin, biz sana yardımcı olduk demeyecek misiniz?”
Onlar: "Hayır, asıl Allah'ın lütuf ve minneti bizedir, dediler." (a.g.e., VIII, 51)
Zühri'nin rivayetinde: "İnsanların malları alıp gitmeleri..." şeklindedir. (Aynı yer)
İç elbiseden kasıt, doğrudan tenin üzerine giyilen elbisedir. Dış elbiseden kasıt ise onun üstündeki elbisedir. Bu tabir, onların Peygamberimize aşırı derecede yakınlığını anlatmak üzere yapılmış bir benzetmedir. Aynı şekilde onların özel sırlarını verdiği özel adamları olduğunu ve onların diğerlerine göre ona daha yakın olduklarını da anlatmaktadır. (a.g.e., VIII, 52)
Tabir, ortak olan bir şeyin diğer ortaklar dışarda tutularak tek bir kişiye münhasır kalınması anlamındadır. (A.g.e., VIII, 52)
Buhârî, Hadis no: 4330, VIII, 47
Fethu'l-Bârî, VIII, 52
Fethu'l-Bârî, VIII, 49
Buhârî, Hadis no: 3700, VII, 60-61
Buhârî, Hadis no: 3654, VII, 12
Bk. Mecmâu'z-Zevâid, IX, 42. Hadis hakkında Heysemî: "Senedi hasendir" demektedir. (A.g.e., IX, 43)
Müsned, Hadis no: 10, I, 158-159, Şeyh Ahmed Muhammed Şakir senedinin sahih olduğunu belirtmiştir. (Bk. Müsned, I, 158'deki dipnot)
A.g.e., Hadis no: 44, I, 173; Ahmed Muhammed Şakir senedinin sahih olduğunu belirtmektedir. (Bk. Müsned, I, 173'deki dipnot)
Müsned, Hadis no: 45, I, 173. Ahmed Muhammed Şakir hadisin senedinin sahih olduğunu belirtmiştir.
Sahihu Sünen-i İbn Mâce, Hadis no: 3247, II, 371
Müsned, Hadis no: 3, I, 155; Ahmed Muhammed Şakir senedinin sahih olduğunu belirtmektedir. (Bk. Müsned, I, 154'deki dipnot)
Yani dünyevi şeylerden buna karşılık olacak herbir şey demektir. (Fethu'l-Bârî, VII, 287)
Buhârî, Hadis no: 3952, VII, 287
Fethu'l-Bârî, VII, 287
Sahihu Süneni’n-Nesâî, Hadis no: 2951, II, 661. Şeyh el-Albani der ki: Hadis: "Parmakları kesildi" ifadesinden dolayı hasendir. Ondan önceki rivayetin ise hasen olma ihtimali vardır. Hadis Muslim'in şartına göre uygundur. (Aynı eser, II, 661) Hafız Zehebi de hadis hakkında şunları söylemektedir: "Ravileri sikadırlar." (Siyeru A’lâmi'n-Nubelâ, I, 27)
Çolak: Parmakların ya da bazılarının çalışma kabiliyetlerini ortadan kalkmış kimse demektir. (Fethu'l-Bârî, VII, 361)
Buhârî, Hadis no: 4063, VII, 359
Minhatu'l-Ma'bud fi Tertibi Müsnedi't-Tayalisi Ebi Davud, rivayet no: 2346, II, 99. Ayrıca bk. Fethu'l-Bârî, VII, 82-83
Bk. Minhatu'l-Ma'bud, II, 99
Buhârî, Hadis no: 4064, VII, 361; Muslim, Hadis no: 1811, III, 1443, lafız Muslim'e ait
Umdetu’l-Kârî, XVI, 274
Muslim, III, 1443'deki not
İbn Hişam, es-Siyretu'n-Nebeviyye, III, 30; Ayrıca bk. İbn Hibban el-Bustî, es-Siyretu'n-Nebeviyye, s. 224; Zehebî, Tarihu'l-İslam (Meğazi), s. 174-175
İbn Hazm, Cevâmiu's-Sîre, s. 162; Ayrıca bk. Zâdu'l-Meâd, III, 197
İbn Hişam, es-Sîretu'n-Nebeviyye, III, 29; Ayrıca bk. İbn Hibban, a.g.e., s. 223-224; Zehebî, a.g.e., s. 174
Müstedrek, III, 201. Hadis hakkında İmam Hakim: "Bu senedi sahih bir hadis olmakla birlikte Buhârî ve Muslim tarafından rivayet edilmemiştir" demektedir. (Müstedrek, III, 201) Zehebi de bu hususta ona muvafakat etmiştir. (Bk. et-Telhis, III, 201)
Buna yakın bir rivayeti de İmam Malik, Muvatta (II, 465-466)'de, İmam İbn İshak (Bk. İbn Hişam, es-Sîretu'n-Nebeviyye, III, 38-39) rivayet etmektedir. Bu rivayet hakkında Dr. Ekrem Ziya el-Umerî (es-Sîretu'n-Nebeviyye's-Sahiha, II, 386'da): "İbn İshak'ın, ravileri sika olan bir sened ile naklettiği rivayetten" demektedir. (Mecmau'l-Bahreyn, II, 239; Şerhu'l-Mevahib, II, 44'e istinaden)
Muslim, Hadis no: 681, I, 472
Buhârî, Hadis no: 7252, XIII, 232
Sahihu Sünen-i Ebi Davud, Hadis no: 2288, II, 498; Rasûl-i Ekrem bir yolculukta bile, konaklandığı vakit müslümanların dağılmalarına tahammül göstermemişti. Bugün -yüce Allah'ın rahmetiyle esirgedikleri müstesnâ- herkes ne diye darmadağınıktır? Şekvamız Allah'adır. Ondan yardım dileriz.
Buhârî, Hadis no: 4199, VII, 467-468
Buhârî, Hadis no: 2464, V, 112
Fethu'l-Bârî, X, 39
Buhârî, Hadis no: 4617, VIII, 277
Sahihu Sünen-i Ebi Davud, Hadis no: 2397, II, 528; Sahihu Süneni't-Tirmizi, Hadis no: 1285, II, 113-114 lafız Ebû Dâvûd'a ait.
Kralın kardeşi Bizans ordusunun kumandanı idi. Adı da Tozarik idi. (Bk. el-Bidaye ve'n-Nihaye, VII, 9)
Taberî, Tarih, III, 403
el-Bidaye ve'n-Nihaye, VII, 9-10
Hadisi İmam Ahmed, Abdullah b. Ömer Radıyallahu anh'dan rivayet etmiştir. (Bk. Müsned, Hadis no: 5115, VII, 122) Şeyh Ahmed Muhammed Şakir senedinin sahih olduğunu belirtmiştir. (Bk. aynı yerdeki dipnot)
Sahihu Sünen-i Ebi Davud, Hadis no: 605, I, 128
Sahihu Sünen-i Ebî Dâvûd, Hadis no: 1382, I, 691; Şeyh elAlbânî hadisin hasen olduğunu belirtmektedir. (Bk. Aynı yer)
Sahihu Sünen-i Ebi Davud, Hadis no: 4392, III, 989.
Bk. İbn Hişam, Sîre, III, 30; Ayrıca bk. İbn Hibban, es-Sîretu'n-Nebeviyye, s. 225; İbn Hazm, Cevamiu’s-Sîre, s. 162
Buhârî, Hadis no: 2805, VI, 21
"Ki o topal bir adamdı" ibaresi ile ilgili olarak İbn Hacer şunları söylemektedir: Göründüğü kadarıyla hadisteki "ki o" ifadesi müstensih tarafından sehven öne alınmıştır. Doğrusu ise sonraya alınmasıdır. İfadenin doğru şekli de şöyledir: Haram kendisi ve topal bir adam gittiler..." (Fethu'l-Bârî, VII, 387)
"Eğer bana eman verirlerse" ifadesi bir başka rivayette: "Eğer bana eman verirlerse siz de benim yakınımda olursunuz" şeklindedir. (Bk. Aynı yer)
"Onlarla konuşmaya koyuldu" ifadesi Taberî'nin rivayetinde şu şekildedir: "Haram çıktı: Ey Bi'ri'l-Meûne ahalisi, dedi. Ben Rasûlullah Sallallahu aleyhi vesellem'in size elçisiyim. Bu sebeple Allah'a ve Rasûlüne iman ediniz." Evin içinden bir adam bir mızrakla çıktı ve o mızrağı böğrüne sapladı, öbür böğründen çıktı. (Bk. Aynı yer)
Buhârî, Hadis no: 4091, VII, 385-386
İbn Hibban, es-Sîretu'n-Nebeviyye, s. 428
el-Cuuf Medine'den Şam'a doğru üç mil uzaklıkta bir yerdir. (Mu’cemu'l-Buldan, no: 3053, II, 149)
Taberî, Tarih, III, 223
Tarihu Halifetibn-i Hayyât, s. 100
Zehebî, Tarihu'l-İslam, -Raşid halifeler dönemi-, s. 20-21
Bk. Taberî, Tarih, III, 225
Taberî, Tarih, III, 226
Taberî, Tarih, III, 227
Zehebî, Tarihu'l-İslâm, s. 20-21
Deve yuları: Zekat olarak alınan devenin bağlandığı iptir. Çünkü zekat sahibi deveyi teslim etmekle yükümlüdür. Bunun kabzedilmesi ise ancak yular ile mümkün olur. (Bk. en-Nihaye fi Garibi'l-Hadis, III, 280)
Muslim, Hadis no: 32, I, 52.
Zu'l-Kassa: Nasır dedi ki: Zu'l-Kassa, Medine'ye yirmidört mil uzaklıkta bir yer olup, Rebeze'ye giden yoldur. (Mu’cemu'l-Buldân, no: 9720, IV, 416)
el-Bidaye ve'n-Nihaye, VI, 355
Taberî, Tarih, III, 247; Ayrıca bk. İbnu'l-Esîr, el-Kâmil fi't-Tarih, II, 233; el-Bidaye ve'n-Nihaye, VI, 355
Bk. İbn Hibban, es-Sîretu'n-Nebeviyye ve Ahbâru'l-Hulefâ, s. 438.
Taberî, Tarih, III, 290; Ayrıca bk. el-Kâmil, II, 246
el-Bidaye ve'n-Nihaye, VII, 11-12; Ayrıca bk. Taberi, Tarih, III, 401; el-Kâmil fi't-Tarih, II, 283
Futuhu Mısr ve Ahbâruhâ, s. 52
Tarihu'l-İslam, s. 225.
Bk. el-Kâmil fi't-Tarih, III, 5
Futuhu Mısr ve Ahbâruhâ, s. 54

EY ALEMLERİN OLAN ALLAH SEN BİZLERİ SEBİN CE RESULUN ALEMLERE RAHMET OLAN HZ MUHAMMED MUSTAFA (SAV)'MİN SEVGİSİNDEN MAHRUM ETME!!!