Keske yolda bulsaydım seni.
Yere bakarak , ne aradığımı bilmeden icimdeki butun ozlemlere cevaplar ararken ilişseydin gozume.
Hemen alır goğsume bastırır eve gotürürdum seni; kimseye elletmezdim "benim bu" derdim "ben buldum".
Ama sen yollara cıkalı yıllar olmus..
Karsılasacağımız hicbir yoldan gecmemissin .
Hep gec kalmışım ben sana .
Hep gec kaldığım icin burkulmus içim.
Buluşurken bile gec kalıyorum hala.
Bu zamansızlık aramızda kalacak hep; kimseye soylemeden , kimse gormeden hapis olacagız bu zamansızlığa.
Ama onun üstünden bakmaya çalısacagız birbirimize.
Başımızı ona yaslayıp birbirimizi duymaya çalısacagız.
Ulasabildigimiz nereyse oraya dokunacagız.
Ancak gozlerimizin icinde durarak gorecegiz birbirimizi.
Ne zaman kapatsan gozlerini beni goreceksin; sana baktıgımı seni hayal ettigimi goreceksin.
Hep boğazımızda yumrukla donecegiz eve. Rahat uyumak icin daha uyanıkken gozlerimizi kapatacağız.
Ama sen her zaman benim gec gelecegimi bilip guleceksin bana; gec kalıp cam kırmıs cocuklar gibi bakacagım sana.
Ben birkac dakika degil, bir hayat gec kalmışım ya sana ; ona bile gulecegiz yapacak baska sey kalmadığı icin geriye.
Görmezden gelmem gereken onca sey,
gozlerimden vazgecip kulaklarımdan ,
ellerimden ,
ayaklarımdan,
saclarımdan ,
yuregimden saplanmaya calısacak ; istedigi kadar kapalı olsun gozlerim.
Her sustugunda korkacagım.
Ama korkuma da guleceğim ; komik cunku hic gelmediğin bir yerden gitmenden korkmam.
Ama ozleyecegim sevgilim.
Özlemeye de gec baslayacagim , seni ozlemeyi ogrenene kadar ben sen çoktan gitmis olacaksin ...
Mecburen ve istemeyerek gitmis olacaksın.Ama ben sadece gittigini bilecegim neden gittigini degil.