| ANNEME MEKTUP
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Hergün biraz daha süzülmekteyim.
Hergece içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lahza kaldığı zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.
Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben üzülmekteyim. |