 Affedin Bizi!
AFFEDİN BİZİ
Sivasta Ulu cami avlusunda çocuklar
Yalvaran gözlerle etrafa baka baka
Açıyorlar küçücük esmer avuçlarını:
-Emmilerim sadaka!Emmilerim sadaka!
Hükümet konağının yanında biri
Bir avuç kemik bir parça deri...
''Boya -cila yimbeş,boya-cila yimbeş ''diye ağlıyor
Ve daha fırça bile tutmuyor elleri.
Garipler pazarında körpe çocuklar
Yorgunluktan güzelim yüzleri al al...
öldüren bi çığlık dudaklarında .
-Boş hamal!Boş hamal!Boş hamal!
Nane satan, su satan yetim çocuklar
Şarkı söyleyemediler güneşe aya...
Biliyorum ne masal dinlemeye doydular
Ne oyun oynamaya...
Bezircide, Yüceyurtta,altıntabak'ta...
Çocuklar var incecik yüzleri nurdan.
Ama toz toprak içinde elleri ayakları
Oyuncakları çamurdan...
Ve günahkar çocuklar,suçlu çocuklar
Mahkeme duvarında bakarım dizi dizi.
Bu suç bizim suçumuz,bu günah bizim,
Affedin bizi.
Gökteki yıldızlar kadar sayısız
Ah yurdumun kimsesiz< ve yoksul çocukları,
Anladım farkınız yok koparılmış başaktan!
Alın bu gözleri benden ,alın bu yüreği artık
Utanıyorum yaşamaktan. |