| Sen yoktun.. ben giderken içimde senide götürdüğümü bilmeden bir hoşça kaldı söylediğin..ben neleri yitirdim giderken sen bilmedin…ağlarken de ben iyiyim dedim sana.
ah o gurur yok mu lanet olası gurur..dur diyemedim sana hayatımda dur gene, nefesim ol.. sen gidersen ben ölürüm, bak senden kurtulmak için okyanuslar aşıyorum gene de sen diyemedim..ben sana diyemedim..
seneler önce verdiğim söz avuçlarımın içinde, birde yanına iliştirilmiş bir yüzükle ben gittim..senden uzağa..
seslerin kesildiği ,geceleri soğuk olan bir hastane odasına gittim..gündüz yaşam vardı ,gece her şey bana kaldı..ben ne zaman bana ait biz zaman kazansam, onu da senle harcadım.. sen bilmeden..
Sen yoktun.. ben sabahlara kadar ağlarken..canım acıdığında anne diye bağırırken annem yerine ne kadar çok seni istedim ben yanımda..birileri geldi beni almaya, senden uzağa.. sus dediler, bırak unut dediler..onlara gülümsedim, kanayan kalbimin üstüne basarak..
Sen yoktun ben senin acınla kavrulurken.. her gece Allah baba ne olur bana onu ver derken, sen kim bilir kimin koynunda beni unutuyordun…
bense yalnız bir hastane odasında seni unutmamaya çalışıyordum
Ben seni ömürlük sevdim..koşulsuz sevdim..ben seni ölümüne sevdim..ölüm dediğin nedir be dedim..burada bir kere ölürüm ama sensiz bin kere..
Telefon çaldı geceleri ..sensin diye fırladım açtım, tandık bir ses ama sen değil..zaten sen arasan da gözyaşlarından oluşmuş bir paragraf ne işine yarardı bilmiyorum..
Sen yoktun hayatım ben ölürken, ben üşürken ben sadece senin için ağlarken sen yoktun..
nerdeydin bilmiyorum ama keşke olsaydın diyorum… |