| Sanal Sevgilim..!
Sanal mıydı sevdiğim…? Buz gibi bir ekranda sıcak bir merhabaydın sen , en gerçekten daha gerçektin. Rotasını , klavyeye dokunan parmaklarımızın çizdiği yolculukta aynı durakta karşılastık biz . Sıcacık bir merhabaydın sen buz bir ekranda . Yalnızdık, yolu yok yalnızdık , bir şekilde yalnız.Gerçek yaşam içindeki sanallığımızdan kaçıp sanal yaşamdaki gerçekliğe soyunmamış mıydık? Cebimizdeki yalnızlık ağırlaşınca. Sonra çıplaklığımıza kelimelerimizi giyinmemişmiydik!Açıp tüm gizlerimizin önünü, istedigimizce özgür , diledigimizce deli , yaşayamadıgımızca çocuk , inandıgımızca kendimiz , nasıl aktık birbirimize zaman içinde , kol bulmuş nehirler gibi..
Söylenememiş biriktirdiklerimizi , kırılmış umutlarımızı , bedeli ödenmiş vakitlerimizin bıraktıgı fermanı , yitirdiklerimizi sormadık mı , anlatmadıkmı birbirimize güvenerek!
En gülünmeyecek şeylere bile gülmedik mi çocuklar gibi bir masalın içinde kahramanlarla , haytaca , tüm günün ciddiligini fırlatıp bir kenara..
Olabildiğimizce özgür , kırabildiğimizce rahat , umursamazca katı , tüm öfkemizle , yığılan isyanlarımızın hırsını çıkarmadık mı birbirimizden başka bir hayattan toplayıp getirdiğimiz nefretlerimizle sessiz harflerde avaz avaz bagırmadık mı_
Vurgulardaki samimiyete sığınıp , bir dost göğsü hasreti ile kelimelerimize yaslanmadık mı , sarılmadık mı birbirimize buz gibi gecelerin siyah yalnızlığında , ağlamadık mı harf harf !...
Yağmuru yağdırdık birlikte , güneşi doğdurduk , aynı mevsimlerde aynı mevsimin sogugunda üşüdük sıcağında ısındık , paylaştık biz. Herhangi bir günün yorgun akşamında …..
|