| Ynt: Kendine İyi Bak
gittin!
ben arkandan sadece baktım..
oysa söyleyecek o kadar şeyim vardı ki
gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini
gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak...
gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi,
"o karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim
konuşamadım...
gittin!
gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
öylesine acıdı ki içim,
tutup koparsalardı kolumu,bacağımı
bu kadar acı duymazdım
acım yaş olup akmalıydı gözlerimden
ağlayamadım...
gittin!
seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
tutkum seninle olmaktı...
tutkum hayatı seninle paylaşmaktı...
anlatamadım...
gittin!
bir yıkım gibiydi gidişin,
sen adım adım uzaklaşırken benden,
çöktü kaldı bedenim olduğu yere...
nice acılara dayanan bu yürek
bu kez yenik düşmüştü
bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım
kalkamadım...
gittin!
oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
hazırdım gidişine,
kaçak zamanları yaşıyorduk
zaman bitecek ve sen gidecektin...
bense gidişinin ertesi günü
kalkdığım yerden devam edecektim hayata
olmadı...
gittin!
nereye gittiğin önemli değildi,
binlerce kilometre uzakta da olsan
iki metre ötede de, farketmiyordu...
artık yoktun ve bu düşünce beni felç ediyordu...
kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan,
kurtulmalıydım, kurtulamadım...
gittin!
artık unutulanların arasına katılmalıydım
anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım
bu aşk noktalanmalıydı,
bu sevdadan vaz geçmeliydim
yapamadım...
gittin!
bir okyanusun ortasında
tek yüreği kaybolmuş bir sandalda
dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim artık...
belki sevmekten vaz geçmedim seni,
belki seninle birlikte sevdamı da taşıyacağım yüreğimde
"seni unuttum" demeliyim
diyemiyorum...""" |