| Ynt: Kimsin sen ?
Küçük bir bakışa umutlarımı yükleyip okyanuslara açıldım.Gözlerindeki pırıltılar pusulam; gülümsemen rüzgarımdı...Gönül limanına ulaşmak için kaç fersah geçtim bende unuttum.
Yolum sevdaydı benim.Kalbine ne kadar yakınsam o kadar kısaydı mesafelerim.Umutlarımı taşıyamadı küçük gemim.Mesafelerle anlatılamazdı hasretim, dalgalar kırdı yelkenimi.Mavi-yeşil sular bastı umutlarımı, hasretler beyaz köpüklere dönüştü.Sevdam mavi sulara gömüldü.Bunun için sevdam okyanuslar kadar derin, hasretler ansızın esen rüzgarlar kadar serin....Ve bil ki arkandan okyanusları akıtıyorum gözlerimden, sevda okyanusundan sadece bir zerre ardından akıtılan. Her damla tuzlu gözyaşı . . .
|