| Ynt: dolunaydan siirler
Beter Ol
Bana gam gasevet veren güzelim,
Yaprağın döken gülden beter ol.
Derdi bana cefa gören güzelim,
Sazlardan inleyen telden beter ol.
Senin de olmasın halini soran,
İnsafsızca beni derdiyle yoran,
Kış günü başını taşlara vuran,
Boz bulanık akan selden beter ol.
Tüm güller kurusun kalsın elinde,
Dilerim yaralar çıksın dilinde,
Yarısı yanmış bir kor halinde,
Çöplüğe dökülen külden beter ol.
Kararsın o güzel dünyan bir anda,
Eski kılıç gibi paslan kınında,
Derdini anlatamayıp utancında,
Kunuşamayıp da lal’dan beter ol.
Dehlizde kalıp da küflenip kokan,
Yaşamaktan ümidi kesip bıkan,
Umarım gelmez bir araya yakan,
Yıpranmış eskimiş çuldan beter ol.
Saçların ağarsın belin bükülsün,
Ağzında dişlerin hepsi dökülsün,
Viran olsun dünyan birden yıkılsın,
Kuruyup dökülen gülden beter ol.
Dilerim olmasın yüzüne bakan,
Yollarına dolsun çalı ve diken,
Bir araya gelmesin iki yakan,
Ağacından kopmuş daldan beter ol.
Abbas der bitmiyor dünyanın derdi,
Kış gelip geçiyor dinmedi tipi,
Sahibi çıkmayan bir mektup gibi,
Üstü mühürlenmiş puldan beter ol.
abbas yurt
|