| Ynt: YüReĞiM YüReĞiNiN NeReSiNDe...
Bir kırmızı kadehin içinde boğuldum yalnızlığımla.Adaklar adamadım
kavuşmaların uğruna.Çünkü sen kadar sensizliği de istedim ben aşkın
tadına doyasıya varabilmek adına. Özlemek istedim seni, gecelerce uykusuz kalan bir kadının gözünü kapatıp rüyalara teslim olmasını istemesi gibi....
Havai fişekler patlamalıydı gözlerimde seni yeniden gördüğümde...Kavuşmanın lezzetini sağlayan özlem değil miydi? Özlenmeyen bir yürekte aşk barınabilir mi?
Bardaktan boşalırcasına yağan yağmurda elin elimde sarılmak istemedim
yağmurlara. Yokluğunu yüklenip sırtıma, şeffaflığında hissedebilmek
istedim seni umarsızca.Kolaydı ıslanmak sırılsıklam saçakların altında, zor
olanı istedim; yağmurla değil, varlığının kattığı yoklukla yıkanmak...Başardım canözüm, az önce okşarken saçımın her bir telini bir sağanak, özleminle sırılsıklamdım sensizliği her bir hücremde anlayarak...
Seni tüm bencilliğimle sevdim...Sevilme ihtiyacımın cevabıydın sen...
Aşkın sendeki yansımalarıydı beni çeken. Yankılanan sesimdi, sesindeki. Ben sevmenin bana ait olan kısmını sevdim. Deniz dibinin büyüleyici
evreninden çıkıp, vurgun yiyen yanını sevdim. Dingin doğanın içine kattığım fırtınayı sevdim...
Belki seni değil, seni sevmeyi; belki seni değil, senin beni sevmeni sevdim... |