| bir çocuk vardı Yokluğumun Zamanında, kapkara gözleri bembeyaz yüreği.. ağladığında ıslanıyordu toprak Çok nadirdi tebessümleri. Siyahı severdi Adına leyl dedi. Geceye meftundu Örtüyordu yüreğini. Soranlara cevabı;takvamı aşklandırıyor leyl.. derdi. gariban yüreklerin yanık sevdası leyl!
Aç kapıyı leyl üstümde gariban elbisesi yüreğimde onun sevgisi.. |